Oosterwold, een droom of een nachtmerrie?

Twee jaar geleden kwam J. met een idee. Zou het wat zijn als we een kavel kochten in Oosterwold, een nieuw project van de gemeente Almere? Waar je landbouwgrond kunt kopen en vervolgens projectontwikkelaar van je eigen grond wordt. Waar je zelf een weg moet aanleggen met de buren en de kavel bouwklaar laat maken, waar je vrij kunt wonen, en dat alles zo duurzaam mogelijk. Duurzaam is een modewoord, maar in Oosterwold is het echt een regel- je dient aan stadslandbouw te doen en je huis en tuin zo ecologisch mogelijk te bouwen dan wel aan te leggen. Zonder gas, zonder riolering, en, hoera, ook zonder welstandscommissie. Mits je bouwsel aan bouwtechnische regels voldoet mag je er alles neerzetten wat je wilt.
Ik wist het niet zo goed. Twijfelde aan het zelf doen. Tot ik rondliep in Oosterwold en zag dat inderdaad alles mogelijk is. Glazen appartementen, torens, tiny houses, ronde hutten, Hobbitwoningen, alles in alle kleuren staat in deze wijk. Het zag er zo eclectisch uit, zo regelloos en vrij, dat ik ter plekke overstag ging.

En nu hebben we naast onze drukke banen een extra baan: Oosterwold. We vergaderen met onze toekomstige buren en kavelwegvereniging, vragen vergunningen aan, maken ontwikkelplannen, laten rapporten maken. Je kunt het zo gek niet bedenken of er moet een rapport van komen: een ecologisch rapport, een bodemonderzoek, een slagschaduwonderzoek. Onze inspanningen werden afgelopen week beloond met het tekenen van een anterieurovereenkomst. We zijn nu min of meer grondeigenaar. En gaan vol in de volgende fase, namelijk het aanvragen van een omgevingsvergunning. En het aansluiten bij een kavelwegvereniging. Want zonder weg mag je niet bouwen, dus die moet eerst.

Ondertussen hebben we ons huis verkocht en wonen tijdelijk in een huurwoning. Onze zoon doet eindexamen en daarom blijven we tot die tijd in het noorden. We hebben al wel van alles naar de Randstad verplaatst, zoals onze banen. Ik rijd vier keer per week op en neer naar ‘t Gooi en Amsterdam, waar ik een geweldige baan als adviseur heb gevonden. Het leven is hectisch, het is druk, en ‘s avonds op de bank vraag ik me wel eens af of we het juiste doen. Eens per maand waag ik er zelfs een paar hormonale tranen aan. Maar we zitten er middenin en elke stap is een stap verder, dus we zetten steeds maar weer die ene voet voor de andere. Terug lopen is geen optie.

Omdat ik het een bijzonder project vind wil ik vanaf nu delen hoe het gaat met onze droom slash nachtmerrie. Om zelf nog eens na te lezen als we er later, in onze ecologische tuin, op terugkijken. Er voorzichtig om durven te lachen. Maar ook omdat ik het leuk vind om het verhaal te delen, en de zin in schrijven weer terug is. Voor zo lang het duurt natuurlijk.

6 gedachtes over “Oosterwold, een droom of een nachtmerrie?”

  1. Enthousiaste lezer meldt zich! 😀 Oeh, ik ben superbenieuwd naar het hoe en het wat en het proces etc. Ik vind het heel boeiend om te lezen over dit soort processen/trajecten die ik nooit ga doen/meemaken (zie ook: mijn liefde voor reisverslagen uit landen waar ik nooit zal komen), echt heel interessant!

    1. Haha, een soort antropologische observatie van onze op- dan wel neergang, ik begrijp het volledig! Ik ben zelf ook altijd zeer gefascineerd door mensen die dingen doen waar ik me nooit aan zal wagen.

  2. Top, ik wens jullie veel succes. Ik moet zelf nog niet 1 minuut denken aan zo’n avontuur, maar dat zal ook wel komen omdat ik inmiddels een oude man ben 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *