Neighbours, everybody needs good neighbours

Een van de aspecten die mij minder aantrekkelijk leken aan het Oosterwoldtraject was het moeten samenwerken met buren die je nog niet hebt. Ik ben niet zo van het ‘samen’. Wel in klein verband en met mensen die ik zelf heb uitgekozen, maar niet als het het aangaan van verplichtingen met vreemden betreft. Het commune-achtige wat Oosterwold aanvankelijk voor mij uitstraalde, en waarover ik las op diverse blogs, schrok me echt af. Samen boompjes planten, wegen aanleggen, oeverloos vergaderen en borrelen leek me afschuwelijk. En daaruit voortvloeiend was mijn gedachte: als dit de kern is van wonen in Oosterwold heb ik er niets te zoeken.

De eerste ontmoeting met de toekomstige buren was tijdens het intekenen van onze kavels op het stadhuis van Almere. Gelukkig zaten daar hele gewone, niet-commune-achtige mensen, van allerlei culturen en afkomst en uit alle sociale lagen van de bevolking. Demografisch ook zeer interessant, want als je naar zo’n groep kijkt is er geen peil op te trekken: blijkbaar interesseert het realiseren van een vrijstaande woning op een lapje grond mensen van allerlei pluimage met zowel kleine als grote budgetten. Dat laatste vind ik er zelf het leukst aan. Ook als je alleenstaand bent en een kleinere beurs hebt, kun je een kavel  kopen en er bijvoorbeeld een tiny house op zetten. Omdat je landbouwgrond koopt, blijft het ondanks de prijsverhoging nog steeds te doen.

Met buren die je nog niet hebt vorm je natuurlijk niet meteen een groep, ondanks het grote gemeenschappelijke doel. Na een voorzichtige uitwisseling van gegevens werd er in ons geval eerst een appgroep uit de grond gestampt. Een dynamisch gebeuren omdat er nog wel eens aan kaveltje-wissel wordt gedaan en je ineens nieuwe buren blijkt te hebben. Ook zijn er in zo’n groep de usual suspects die actief zijn met regelen en reageren en mensen die het wat meer op zijn beloop laten, of al in genoeg appgroepen zitten en niet veel energie hebben voor weer een nieuwe. Daarnaast leer je ook dat niet iedereen even veel haast heeft met bouwen, en je dus zelf soms een kar zult moeten trekken om iets voor elkaar te krijgen. Samen met een aantal anderen is ondergetekende daarom op een gegeven moment begonnen met het bij elkaar krijgen van de groep om het over een kavelweg te hebben. De grond voor een kavelweg moet namelijk eerst collectief gekocht zijn voordat je de bouwgrond mag kopen. En wij, als in de echtgenoot, de zoon en ik, hebben haast. We zitten nu 4 maanden in een tijdelijke woning en kunnen niet wachten om richting Oosterwold te gaan, zeker ook omdat we vanaf september allemaal werken dan wel leren in die omgeving en hier helemaal niets meer te zoeken hebben. Nóg een tussentijdse verhuizing lijkt me niet gezond, en dus zetten we alles in op bouwen in augustus.

Een groep bij elkaar krijgen is nog een hele klus; wat zeg ik, een dagtaak. Maar uiteindelijk lukte het en hebben we tot alle tevredenheid gestemd voor het aansluiten bij een bestaande kavelwegvereniging, die positief lijkt over onze aansluiting. Wat mooi is, is dat er vervolgens allerlei initiatieven uit deze bijeenkomsten rollen en er ‘taskforces’ gevormd worden die zaken voor elkaar krijgen. Ook trekken we samen op als er onderzoeksrapporten moeten komen van bodem, slagschaduw, geluidsoverlast, etcetera. Dat is niet alleen een prettig gevoel (samen doen is stiekem toch wel leuk) maar drukt ook de kosten. Inmiddels is er tussen iedereen prettig contact in de appgroep, waar we het zakelijk proberen te houden, maar ook uitwisselen hoever we zijn en welke honden en katten we allemaal gaan tegenkomen in de straat. Het zorgt voor de broodnodige cohesie.

Al met al kijk ik uit naar de volgende vorderingen, maar ook naar de Nieuwjaarsreceptie die we gaan houden met alle buren die hebben ingetekend in ons kavelweggebied. We zijn een beetje bekend met elkaar, helpen elkaar met informatie en dat alles zonder de wens een commune te vormen. Ik kan me er wel in vinden, en dat verbaast mij, met mijn weerzin tegen groepen, in dit hele traject misschien nog wel het meest.

7 gedachten over “Neighbours, everybody needs good neighbours”

  1. Woei, dit is echt echt écht vanaf de grond opbouwen! Groepen zijn ook niet mijn favoriet (understatement van de eeuw), maar ook ik heb in de loop der jaren – net als jij tot mijn grote verrassing – ondervonden dat een goede groep echt wel heel prettig werken kan zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *