Lezen in onzekere tijden

Ik heb altijd al veel gelezen, en gek genoeg lees ik nog meer als ik het druk heb, of gespannen ben. Het is voor mij een manier om ergens anders te zijn, in een verhaal waar ik toeschouwer ben. Misschien juist omdat ik in het dagelijks leven helemaal geen toeschouwer ben, en er moet zijn in de wereld, moet handelen. Dat heb ik mezelf moeten aanleren, ik ben van nature een dromer. Ik mag dromen als ik lees.
Zo probeerde ik al lezend onder mijn bevalling uit te komen, maar dat werkte gek genoeg niet. Tegen beter weten in probeer ik het ook nu een gevaarlijk virus de mensheid teistert.
In een andere wereld stappen is troostend, maar soms ook bevestigend of confronterend. Ik heb het nodig om gedachten en verhalen van anderen te kennen, het brengt me dichter bij de ander, juist nu dat niet kan. Het hoeven geen opwekkende verhalen te zijn. Ik heb een voorkeur voor verhalen waar ik verwonderd uit kom, omdat er zoveel lagen in zaten dat ik er nog lang over na kan denken. Niet dat ik dat altijd doe. Meestal stap ik direct weer in een ander verhaal. Ik las buiten quarantainetijd een boek of drie per week, ik zal eens bijhouden of dat meer of minder wordt nu we heremieten tegen wil en dank zijn geworden.

Ik ga de komende tijd zo vaak als ik daar zin in heb met jullie delen welke boeken ik lees of gelezen heb. Ik heb geen idee of daar behoefte aan is, maar al kan ik er buiten mezelf maar één mens blij mee maken, dan is dat voldoende. Hell, dat ik er zelf blij van word al.

Een vrouw apart. En de stad- Vivian Gornick

Een boek dat mij meenam in het leven van een vrouw in New York. New York is hier bijna de hoofdpersoon; alles wat ze hoort en ziet beschrijft ze, zowel op straat als tijdens etentjes met vrienden. De moeizame verhouding met haar moeder sijpelt tussen alle vertellingen door. Een eenzaam maar toch gevuld bestaan.

Weersverwachting- Jenny Offill

Het is even wennen aan de telegramachtige schrijfstijl van Offill, maar eenmaal gewend begrijp je al lezende steeds beter wat hoofdpersoon Lizzie beweegt. Ze is een gewezen promovenda, werkzaam in een bibliotheek, en houdt zich bezig met haar persoonlijkheidsgestoorde en ex-verslaafde broer. Dit is niet goed voor haar huwelijk. Op verzoek van haar promotor gaat ze brieven beantwoorden van mensen die zich zorgen maken over de op handen zijnde apocalyps ten gevolge van klimaatveranderingen, en beseft steeds meer dat, welke overlevingsstrategieën ze ook bedenkt, deze weinig kans van slagen hebben.

Zondagskind- Judith Visser

Visser beschrijft hier haar eigen jeugd als kind met een ongediagnosticeerde vorm van autisme. Interessant om te lezen vanuit het perspectief van een meisje- autisme uit zich hier vaak anders, omdat meisjes zichzelf sociaal aangepast gedrag aanleren of vermijdingsgedrag gaan vertonen om te kunnen overleven. Wel een boek waar ik me doorheen moest worstelen vanwege de vele details die ik niet heel relevant vond.

Familiegeheimen- Astrid Holleeder

Vanwege het geïsoleerde leven dat Holleeder moet leiden begrijp ik dat ze zich nu vol op het schrijven heeft gestort. Niet geheel onverdienstelijk, maar het thema lijkt me nu wel uitgemolken. Desalniettemin gruwelijk dat je aldoor over je schouder moet kijken. Ze maakt goed voelbaar hoe het is om bang voor iemand te zijn, en toch nog veel van hem te houden.

Min of meer opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van een treuzelaar- Cindy Hoetmer

Hoetmer ken ik van haar leven als journalist; volgens mij heeft ze voor de Revu geschreven, wat ik ooit geweldig stoer en jaloersmakend vond (ik weet nu eigenlijk niet eens of de Revu nog bestaat, maar ooit verslond ik het wekelijks, toen Paul Blanca er nog voor fotografeerde en er spannende en wezenlijke stukken in stonden). Dit boek is geschreven vanuit het oogpunt dat de schrijver weinig meemaakt om over te schrijven, maar de gebeurtenissen die ze droogkomisch en onderkoeld beschrijft zijn zeer vermakelijk. Hoetmer spaart zichzelf niet en heeft geen pretenties. Verfrissend. Dat het zich in het Amsterdam van toen (en haar toen is ook mijn toen) en nu afspeelt maakt het voor mij als ex-Amsterdammer nog leuker.

Shrill. Notes from a loud woman- Lindy West

Nadat ik de gelijknamige serie op Hulu had gezien, heb ik alle boeken van Lindy West gekocht. West begon als journalist bij een wekelijkse krant, waar ze steeds meer over fatshaming ging schrijven toen dat nog niet gangbaar was. Ze werd erover verketterd op Twitter (waar anders), maar dit heeft haar niet tegengehouden, sterker nog, ze heeft een hele beweging in gang gebracht voor ‘fat acceptance’. Haar stukken zijn eye-openers voor mensen met en zonder overgewicht, omdat ze haar persoonlijke ervaringen als dikke vrouw in het licht van maatschappelijke ontwikkelingen zet. Wat doen we elkaar eigenlijk aan in een samenleving waar we elkaar constant letterlijk en figuurlijk de maat nemen? Laat West doorschrijven, vooral zo lang ik nog met regelmaat opmerkingen hoor als ‘niet te geloven dat jij als kind zo dun was.’

‘En hoe gaat het met u, dokter Sachs?’- Lawrence Weschler

Sinds de film ‘Awakenings’ heb ik een belangstelling opgevat voor Oliver Sachs, en een aantal van zijn boeken gelezen. Dit is een soort van biografie over hem, maar niet helemaal- eerder losse notities, interviews met vrienden en gedachten opgetikt door een vriend van hem. Vriend is misschien een te zwaar beladen woord, aangezien Sachs behoorlijk neurotisch was en moeite had met intimiteit. Aan de andere kant reed hij motor, had veel seks en gebruikte drugs als een malle. Een fascinerende man, en een boek om in kleine stukjes te lezen vanwege de veelheid aan informatie, details en dropped names.

Opnieuw Olive- Elizabeth Strout

Ik houd van Olive Kitteridge, juist omdat ze een vrouw is waar je niet makkelijk van kunt houden. Ze is egoïstisch, onbehouwen en lijkt iets te hebben op het ASS spectrum, aangezien ze niet erg handig is op het gebied van communicatie. In al haar boertigheid brengt ze toch mensen bij elkaar, al dan niet onbedoeld. Strout beschrijft de kleine worstelingen van een ongewone vrouw knap.

Een gedachte over “Lezen in onzekere tijden”

  1. Ken alleen Olivier Sachs, fascinerend! Verder heb ik nog veel liggen, vooral thrillers. Moet altijd ff wat anders doen(puzzelen b.v.) om een boek uit mijn hoofd te krijgen voor het volgende boek!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *