Game of Zoons

Ineens, tijdens het zien van een scène uit Game of Thrones waarin Sansa smeekt om hulp omdat ze elke avond mishandeld wordt door haar kersverse, gestoorde echtgenoot, was ik het zat. Al die films en series waarin geweld tegen vrouwen wordt gebruikt. Waarin vernedering, neerbuigzaamheid, mishandeling, verkrachting, verachting van en naar vrouwen toe als een gegeven wordt gepresenteerd. Waarin ze figureren als mensen die alleen een functie hebben als seksueel object. Het gebeurt, en we denken ja, zo is het als je als vrouw alleen tussen de mannen leeft/ ‘s avonds alleen over straat loopt/met een dominante man trouwt/in die cultuur leeft/zulke kleding draagt. Ik vul het nu in, maar wat denken we eigenlijk als we zulke scènes zien? We accepteren het omdat het in de wereld waarin we leven ook gewoon is. De meeste mensen, ook ik, zien het als een gedramatiseerde representatie van de werkelijkheid.
Wat als we het zouden omdraaien? Als films en series vol zaten met mannen die mishandeld, verkracht, vernederd worden; series die draaien om angstige mannen die gedomineerd worden door vrouwen, en behandeld worden als tweederangs burgers. Er is vast een markt voor, maar dat bedoel ik niet. Draai het beeld eens om dat bestaat van mannen en vrouwen en zie hoe absurd het is hoe vrouwen worden uitgebeeld, en hoe er dankbaar gebruik wordt gemaakt van de stereotyperingen van het vrouw-zijn.
Begrijp me niet verkeerd, ik kijk graag naar Games Of Thrones, waarin ook sterke en onafhankelijke vrouwen hun opwachting maken. (Alhoewel; als ze dat zijn, zoals de vrouwelijke ridder, dan zijn ze meteen heel groot en mannelijk..)
Maar af en toe, zoals gisteren, bij de zoveelste gewelddadige of vernederende scène, grijpt het me naar de strot. Alwéér een vrouw in de slachtofferrol. Een vrouw die een man moet afweren en smeekt om genade.
Je bent een kop groter! Ram ‘m op zijn harses, gooi hem het raam uit, wilde ik gisteren tegen de televisie schreeuwen. Ik schreeuw doorgaans niet tegen televisiepersonages, dus ik hield me in. En Sansa draaide zich huilend om en stond toe dat ze bestegen werd door een gevaarlijke idioot.
Het is drama dat we blijkbaar graag zien, hoe raar dat ook klinkt, en waarvan we denken dat het allemaal uit de fantasie van een script-team is ontsproten. Maar soms wordt me pijnlijk duidelijk hoe ogenschijnlijk fictief drama voor veel vrouwen in de wereld dagelijkse kost is. Ik merk steeds vaker dat ik er niet naar wil kijken, omdat het me woedend maakt.
Gelukkig heb ik een enorme stapel boeken op mijn nachtkastje. Geschreven door sterke, onafhankelijke vrouwen, ook dat nog.

*Sorry voor de verhaspeling, ik kon het niet laten

3 gedachten over “Game of Zoons”

  1. Je zal als vrouw in India wonen en in kanden waar vrouwenbesnijdenis nog gewoon is! Vast bedacht door mannen, net als óóit de kuisheidsgordel!

  2. Het zijn vaak vrouwen zelf die het in stand houden, helaas ook bij vrouwenbesnijdenis.
    Ik zie om me heen jonge vrouwen die niet werken omdat ze er “willen zijn voor hun kinderen”, en zich dus afhankelijk maken van hun partner. Terug naar de jaren 50?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *