Het doek valt

Ik heb er heel lang over nagedacht. Wel, niet, wel niet. Maar het wordt wel: ik stop met bloggen. Voorgoed? Jazeker. Ik vind bloggen niet iets wat je sporadisch moet doen, zoals ik. Het lezerspubliek wat ik ooit had is allang verdwenen. Daarbij gebruik ik geen sociale media om dit blog te promoten en heb ik daar ook geen zin an. Er gebeurt, op een handjevol trouwelingen en een berg zoekmachines na, niet veel meer hier.

Als ik ooit nog serieus iets wil schrijven (en dat wil ik) zou dat in boekvorm moeten zijn. Ik heb verschillende onaffe zaken liggen die ik ooit af wil schrijven, en waar ik voorlopig geen tijd voor heb. Als de energie om te schrijven terug is, gaat die daarin en niet in bloggen. Ook ploggen wil ik niet meer. Zoals ik al eerder schreef wil ik mijn puberzoon niet steeds ongevraagd op de foto zetten en is de behoefte om zaken uit mijn leven te delen op een blog sterk verminderd. Ik deel wel foto’s op Instagram trouwens, het enige sociale medium wat me nog rest. Met een slot erop en weinig volgers- helemaal prima.

Ga ik bloggen missen? Vast wel. Maar het is voor mij al heel lang een gepasseerd station, en de knoop moest doorgehakt. Het is tijd voor andere dingen. Bloggen heeft mij ontzettend veel gebracht en gegeven, en ik wil jullie lezers tot slot bedanken voor het lezen en reageren. Zonder jullie heeft een blog geen bestaansrecht.

 

24 gedachten over “Het doek valt”

  1. Ah, jammer zeg!
    Kom je wel nog buurten bij mij zo nu en dan? Zou het leuk vinden als we toch nog een beetje contact zouden kunnen houden. We “kennen” elkaar al zo lang tenslotte.
    Het ga je goed! xx

  2. Jammer, maar heel begrijpelijk. Het zal moeilijk zijn om elkaar nog in het oog te houden, omdat ik juist instagram nooit echt heb omarmd, maar ik reken erop dat ik op je zal stuiten als je je nog eens publiekelijk uit in de toekomst. Tot die tijd: recht zo die gaat en veel liefs.

  3. Goh, na zoveel jaar met je meegelezen en meegeleefd te hebben, nu dan het einde van je blog. Ik ben blij dat ik je via Instagram kan blijven volgen, ik vind je inkijkjes altijd waardevol!

  4. Dag Esther! Dank je voor zoveel leesplezier. Ik was niet trouw in reageren maar je verhalen zetten me vaak genoeg aan het denken. Heb erg genoten van de jonge jaren van je zoon en ben oprecht blij dat het hem goed gaat. Ben ooit bij je blijven ‘hangen’ omdat ik de zeefdruk van de kat van Jan Snoeck bij je zag! Een van zijn mooiste! Afijn, dat maakt niet uit. Jij gaat ervan tussen. En gelijk heb je, time to move on! Veel plezier! lfs & dank!

  5. Ja natuurlijk vind ik het jammer. Heel jammer zelfs! Want ik ga je bespiegelingen missen. (Maar ik ga je op instagram volgen, als dat mag) En ik snap je helemaal. En als dat boek komt dan wil ik het zeker lezen! Alle goeds voor jou! En dank je wel Esther, voor alle verhalen.

  6. Begrijpelijk (want ik had vergelijkbare redenen om vorig jaar met mijn blog te stoppen) maar toch *snif*. Ik lees je al sinds eh, de prehistorie en het is mal dat daar nu een einde aan komt.

    Dank je voor alles wat je geschreven en gedeeld hebt al die jaren! <3!

  7. Tja zo gaat dat ……….omdat mijn site kampt met server problemen merk ik dat niet bloggen ook lekker is 🙂
    wens je alle goeds maar ja dat doe ik al vanaf dat ik je ken.
    Moet toch echt die bak koffie halen bij je 🙂
    <3

  8. Veels te late reactie van mij……wat jammer! Maar begrijpelijk. Bedankt & heb een leuk leven! ( & ik zie je wel op Wooferland 😉 )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *